پيام نوروزي
به نام خرد بخش بخردنواز
«نوروز» كه عيد زندگي و نشانه ماندگاري ما ايرانيان است، بر همه زنان و مردان ايراني در سراسر جهان مبارك باد.
نوروز در چشم و دل و زبان ما هميشه عزيز بوده است. از شريعتي بزرگ به ياد دارم: «نوروز كه قرنهاي دراز است بر همه جشنهاي جهان فخر ميفروشد، از آن رو هست كه يك قرارداد مصنوعي اجتماعي و يا يك جشن تحميلي سياسي نيست، جشن جهان است و روز شادماني زمين، آسمان و آفتاب و جشن شكفتنها و شور زادنها و سرشار از هيجان هر آغاز.»
پس به جاست كه در اين آغاز سال كه طبيعت، جامعه و خويشتن رو به زندگي نو دارند از صميم دل بخواهيم كه «يا محول الحول و الاحوال، حول حالنا الي احسن الحال».
ماه نخست به نام پيامبر دانش، رحمت و آزادي، محمد مصطفي (ص) و دو فرزند خصالش امام مجتبي (ع) و امام رضا (ع) مزين است. از اين تقارن نيز ميتوانيم بياموزيم و بخواهيم كه حال ما به نيكوييهاي اخلاق فردي و اجتماعي دگرگون شود.
نوروز ميعادگاه ملي ماست كه در آن اساطير و تاريخ، احساس و خرد و فرد و جمع حضور دارند. جاي آن است كه در اين روز پيمان سربلندي ايران و اسلام ببنديم و با نگاهي خردمندانه و عزمي همگاني به پايندگي ملت سرافراز ايران بينديشيم.
ميتوانيم كارهايي بزرگ را براي ايران سازمان دهيم، اگر باور داشته باشيم و نقش خود را بزرگ بدانيم.
«نوروز» روز اين بازانديشي است. پس بهتر آنكه چنين بينديشيم. از زبان دوست عزيز و از دست رفتهام «مجتبي كاشاني» كه با اميد و اراده و بينام و نشان، ناممكنهاي فراواني را ممكن ساخت بگويم:
ميشود، سبز بود با يك برگ
ميشود، شد بهار با يك گل
از دل يك شكوفه شادي كرد
دل به سوداي يك شقايق داد
از خداوند بزرگ براي همه كودكان و جوانان و زنان و مردان مصمم ايران زمين در هر شهر و روستا كه هستند شادكامي و بهروزي مسئلت دارم.
