كمي پس از راهاندازي ابن وبلاگ، صفحه ارتباط مستقيم نيز بهراه شد تا از نظرات احتمالي دوستان بهرهمند شوم. اما حجم نظراتي كه فرستاده شد اينقدر زيادتر از حد انتظار بود كه چك كردن ايميلها و پاسخ دادن به آنها خودش تبديل به يك پروژه شد! چند روز اول را ميرسيدم بخوانم و بخشي از آنها كه جواب ميخواست را نيز خودم جواب دادم. اما اين چند روزي كه درگير برنامههاي فشرده مربوط به سفرهاي استاني شدم و اتفاقا تعداد پيامهاي روزانه هم بيشتر شد، از خواندن آنها هم عقب افتادم، چه رسد به پاسخ دادن.
بايد يك فكر اساسي براي بررسي و پيگيري جدي اين پيامها بكنم، چون علاوه بر اظهار لطف و محبت ها، اكثرا نظرات مهم و سازنده و قابل تأملي بودند. ولي يكي از سادهترين كارهايي كه ميتوان انجام داد، اين است كه در صفحه مستقلي در همين وبلاگ، عين نظرات منعكس شود و اگر پاسخي هم لازم بود، در همانجا آورده شود. اين كار از امروز انجام ميشود. البته دوست داشتم پاسخ ها را به جهت احترام به خوانندگان به ايميل ايشان نيز بفرستم، ولي بعيد است كه خودم برسم. حالا بايد ببينم چه مي شود.
تا فراموش نكردهام، اين مورد را هم عرض كنم كه ديدهام در بعضي وبلاگها پيشنهادهايي درباره برنامهها و شعارها و خصوصا اعضاي كابينه احتمالي، بهويژه معاون حقوق بشر كه در كرمانشاه گفته بودم، نوشته شده است. همين جا از عموم همفكران و دوستان خوبم دعوت ميكنم كه نظرات خود را در اين موضوعات برايم بفرستند و مطمئن باشند كه مجموعه نظرات را در تصميم نهايي به طور جدي در نظر خواهم گرفت.
سفرهاي استاني در هفته گذشته برايم خاطرهها و تجربههاي خوبي به همراه داشت. به زودي در اين باره بيشتر خواهم نوشت.
و نكته آخر اينكه قولي هم داده بودم كه كاريكاتورهاي خودم در نشريه گل آقا را در وبلاگ بگذارم. اين كاريكاتورها را از آرشيو نه چندان منظم گذشتهها پيدا كردم، كه هم اكنون در قسمت آلبوم عكس ميتوانيد ببينيد.
شاد باشيد.