بیستم دی ماه ، سالگرد شهادت" امیر کبیر " آغازگر اصلاحات عمیق سیاسی ، اقتصادی ، علمی ، فرهنگی و اجتماعی ، مدافع استقلال ويكپارچگي کشور و خدمتگزار راستین مردم است. در جامعه دینی ودرعین حال استبدادزده ای زندگی میکنیم که مناسبات و اخلاقیات فردی و اجتماعی ، آداب و سنن تاریخی ، فرهنگ سیاسی و حکومتی و فرهنگ عمومی آن همگی تحت تاثیر غلبه احساسات و عواطف بر عقلانیت ! و توجیه شرعی مسائل ! و در اسارت عادت ها وآفت هائی چون رودربایستی و تعارف ! ، دوروئی و دروغ ! ، محظورات اخلاقی و ماخوذ به حیا شدن ! ، سکوت و مصلحت گرائي ! ، خود سانسوری و عافیت اندیشی ! ، فرد گرائي وانزوا ! ، ریا و تظاهر و دین فروشی ! ،غيبت و تهمت و تكفير! ، بدگوئي و سعايت ! ، سوء ظن و توهم توطئه ! ، جمود و تحجروخشونت ورزي ! ،تخطئه و فرافكني ! ،خود شيفتگي و عدم اعتماد به ديگران ! ،غلو و گزافه گوئي ( خالي بندي ! ) ، تنگ نظري و ظاهرگرائي ! ، عوام زدگي و عوام فريبي ! ،خرافه گرائي و ابتذال ! ، پاك كردن صورت مسئله بجاي حل آن ! ، چاپلوسی و تملق ( پاچه خواری ! ) ، مقام پرستی و رانت خواری ( آقازادگی ! ) ، فساد اداری و مالی ! ، نان را به نرخ روز خوردن ( فرصت طلبی !) ، اطاعت کور کورانه ! ، ذلت پذیری و بردگی قدرت !!؟؟ و ....قرار داشته است.در چنین اوضاع فرهنگي و اجتماعي وتاريخي وانفسائی ست که به شخصیت اسطوره ای این دولتمرد بزرگ تاریخ معاصر ایران پی می بریم . ***** حال يادداشتي از " امير" كه مستقيماً ناصرالدين شاه ؼ/textarea>